Поэзия

Ұшып алтын ұядан,Қияға жет, қарағым.Сендерге тек нұр болып,Төксін күндер шуағын. Қос аққудай көлдегі,Мәңгі бірге жүзіңдер.Қуаныш пен шаттықты,Қатар  жүріп көріңдер. Сендер […]

Аңызақ желің, шертеді күйін замана,Торқалы жерім, жетпедік бәлкім бағаңа.Ұлы Абай сүрген дәуірдің жетіп сарыны,Тарихтың сызған сәулесі түсті санама. Кең байтақ

Қырғыздың қызы, қарағымНеткен бір жылы жамалыңЖолаушы жүріп кезіктің,Еліктей сұлу саналым. Ретсіз қиял қумадым,Теңіздей тасып туладым.Көрініп тұрды көзіңнен,Қазақпен бірге туғаның. Ұлғайған

Қаздар қайтты жаз соңына қарамай,Күздің күрең көрінісін ойға алып.Жаздың жырын жырлап едік жарықтық,Нешеме мың қызығымыз тойланып. Қанаттары талмай ма екен

Жаз күледі жасырынып миықтан,Көк жүзінде тербетіліп тұнық таң.Алаулайды алтын Күннің шапағы,Асып барып ендік бойдан, иықтан. Әсем дала, әсте сенен аумайды,Қиял

Анашым,Уақытты ұрлап жатыр күн жемір,Шуағымен күлімдейді нұрлы өмір.Сіз туған күн қарашаның аяғыҚасыңызда бола алмаппын бірде-бір. Құрметтім,Тербемеппін әсем әнмен жаныңды,Сырласумен атырмаппын

БейуақытАрбалған сезім, тым аңқау жүрек,Ақпанда қайта жан енді.Жек көріп бəрін, ызадан күлед(і)Кешіріп сосын, əлемді…Сағындыр, сүйдір аңсатсаң аңсат,Жарқ еткен сəуле жасын

Мың тоғыз жүз елу үштің ақпаны, Күн күлімдеп, таң арайлап атқаны. Дүниеге Бердібектей ұл келіп, Қақты сәби өмір атты қақпаны.

Сырлы қала, сұлу қала, мәз қала,Тал-теректер тербеледі наздана.Жан дүниең бір жаңарып шығады,Аялдашы гүлзар баққа азғана. Хош иісі бұрқыраған ғажап тым,Бәрі

Көктем келді, құстар келіп салды ән,Дүние оянд(ы), қыстай бей-жай қалғыған.Қызыл, жасыл гүлге толы кең далам,«Кел, балам» деп, шақыруда алдыдан. Келді

Көктем келді жан нұры,Бір иығында қар нұры,Бір иығында жаңбыры .Мойынында болған соң,Бар өсімдік тағдыры. Көктем келді жаңа бір,Қалада жыр, дала

Адам жаны тыныштықты қалаған,Жазылармыз сәтін салса жарадан.Жамандықты қаламайды жан адам,Құт боп келсін Ораза айы Рамазан! Пиғылымыз,ниетіміз тазарып,Мәлім болсын жүректегі сөз