Көктем келді жан нұры,
Бір иығында қар нұры,
Бір иығында жаңбыры .
Мойынында болған соң,
Бар өсімдік тағдыры.
Көктем келді жаңа бір,
Қалада жыр, дала жыр,
Кереметке қара бұл!
Қуанысып сай-сала,
Аңсап жатыр – дала гүл!
Көктем келді аңсаған,
Күйін шертті барша маң,
Құдіретіне тамсанам.
Дүр сілкінді, қара Жер,
Қар, мұздақтан шаршаған.
Көктем келді ырысың,
Сәнді етіп жүрісін,
Бойы толған тылсым.
Қыс та кетті қаһарлы,
Қынына сап қылышын.
Оңталап БАЗАРАЛЫ,
ақын.
