Ақын

Жүрегіңді қайғы алар,Мына хабар қай хабар?Ақыретке кеттің бе?Ажалға не айла бар? Құса болған көңілді-ай,Мына келу – келу қай?Бесарыққа беймезгіл,Неге келдім,

Болатын біздің ауыл мұратты өлке,Әр үйден қуанатын шырақ көрсе.«Құралып, шаңырағы ұлғайсын» деп,Құрайтын кеткен қызға құрақ көрпе. Өзгерту неткен қиын қонысыңды,Көнесің,

«Жаңылтпаштар,  жаңылтпаштар,  жаңылтып  бастар!»  айдарымен, «Жылдам — жылдам  жаңылтпаштар,  жаңылма  жаңылтпаштардан!» атты  жаңылтпаштар топтамасын ұсынамын! Күнде  үйде  күміс  күлкі,Кейде  түнде

Серік-ай, Серік, құрдасым, қаным,Естідім хабар, ауырды жаным.Халқының қардар қайсары едің,Адалдық тұнған ардағым, арым. Серік-ай, Серік, тылсымың терең,Хабарға мынау, қалайша сенем?Шуылдап

«Айтыс» деген арда өнерге асық болуыма алақандай ғана Аралымның топырағында туған, шынайы талантынан басқа табынары жоқ, кеуде-көмбесі қарапайымдылық пен кішіпейілділіктен

Тау құлады, қапыда жарылды аспан,Мына тылсым дүниеден дамыл қашқан.Жүрегінде орын жоқ жырдан басқа,Бүкіл әлем, жан еді «Дарындасқан». Мұхтар кетті пәниден

«Қасиетті Қармақшы, өзіңнен шықты бар жақсы», – деп ақын Қали Шыңғысов жырлағандай, киелі өлкеден талай дарын иелері өсіп-өнді. Солардың бірі

Үстін «тонмен» қаптағанҚошақандар көп менде.Оларды үйге ап қаламҚой өріске кеткенде. Шөлдесе су құям кеп,Қарны ашса нан берем.Көп жей берсе, зиян