Жүрегіңді қайғы алар,
Мына хабар қай хабар?
Ақыретке кеттің бе?
Ажалға не айла бар?
Құса болған көңілді-ай,
Мына келу – келу қай?
Бесарыққа беймезгіл,
Неге келдім, Елубай?
Жыр кеші деп келдім бе?
Көрмеймін бе, көрмін бе?
Мына сұмдық өлеңді,
Оқып тұрған менмін бе?
Өзгеше едің, өзгедей,
Өрнектеген бөзден ой.
Аңын жыққан сұрмерген,
Құсмылтықты көздемей.
Сөзден жидың сән жүгін,
Үзілгенше жан жібің.
Қара түнде сығымдап,
Қара өлеңнің қан-жынын.
Мың жыл шыдар тұрысқа,
Кітаптарың бұрышта.
Кете бардың қайрылмай,
Ал, осының дұрыс па?
Ақылдысың, ойлысың.
Ащырқатып қойды ісің…
Жоқтау жазып отыру,
Маған оңай деймісің?
Кімге айтамын датымды?
Кім оқиды хатымды?
Кімге тастап барасың?
Біздей пақыр ақынды…
Бақұл бол, досым!
Дүйсенбек АЯШҰЛЫ,
«Сыр бойы» газеті
