Қырық жылдан бері ешкімге алақан жаймай өзін-өзі жұмыспен қамтып, отбасының да бар мұқтаждығын өтеп келе жатқан жігіт туралы айтпақшымыз. Мына сандық технологияның сиқыры сананы сан-саққа жүйткітіп жатқан заманда етікші деген кәсіптің бар екендігі тек аяқ киіміңе көңіл бөлу керек болғанда ғана есіңе түсетін шығар. Әншейінде елеусіздеу көрінетін бұл кәсіп адам жаратылғалы бар және әлем елдерінің бәрінде бар. Адам әркез қаласа да, қаламаса да осы кәсіп иесіне ара-тұра болса да мұқтаж болып қалатыны шындық. Қателеспесем, Әйтеке би кентінде етікші көп емес, тіпті саусақпен санарлықтай десе де болады. Соның бірі – Берік Жомартұлы. «Ерінбеген етікші болады» деген бұрынғылардан қалған қанатты сөз бар ғой. Осы қанатты сөзбен кейіпкеріміз Берік онша келісе қоймайды.
– Әрине, ерінбеген, еті тірі, іскер болған жақсы, бірақ өз басым етікшілік кәсіпке бұл қасиеттер жеткіліксіз болатын шығар деп ойлаймын. Өйткені, бұл кәсіп ең алдымен осыған бейімділікті, шұқшиып отыруға шыдамдылықты, темірдей тағат-төзімді қажет етеді. Сонан соң біздің қазақта атадан балаға ауысатын етікшілік, құдықшы, сушы-мұрап, темір ұстасы деген кәсіптер бар емес пе. Сондықтан бұл кәсіпті өз басым атакәсіп дегенді жөн көрер едім. Етікші болған өз нағашым Ілияс, темір ұстасы болған түп нағашым Жүсіп атамнан аздап маған да ауыспауы мүмкін емес деп ойлаймын. Қалай болғанда да басқа кәсіп қолымнан келмеді, ал осыған бейімім болды, − дейді ол.
Берік Арал ауданының Қасқақұланында өмірге келіпті, онжылдықты Қазалыдағы Бекарыстан би ауылынан бітірді. Аудан орталығына қоныс аударып, аяқ киім фабрикасына жұмысқа тұрғанымен ел Тәуелсіздік алған тұста кәсіпорындар жабылып, өндіріс орындары тоқтаған кезде бұл да елмен бірге сәл абдырап қалғаны бар. Бірақ ұзақ ойлануға уақыт шығындаған жоқ, жеке кәсіпкер ретінде тіркеліп, етікшілік кәсібін бастап кетті. Әдепкіде қиындау болғаны рас, ал екі жылдан соң алған бағыты дұрыс екенін түсінді. Құрал-жабдығы тым қарапайым – балға, біз, шеге түрлері, тістеуік, түрпі, тетір пышақ, қайыс, былғары, көн, ұлтан, тоз, жіп, киіз, желім, мата болғанымен, бүгінгі күні алдына келген тұтынушының аяқ киімін тігіп, шегелеп, жөндеп, ұлтан, табан салып, қалауына қарай көңілінен шығып, бағасына да келісіп, бабын тауып, еңбегінің де рахатына кенеліп, елдің де алғысын алып келеді.
Беріктің жұбай Гүлсім үй шаруасында, баласы Айбек пен келіні Нәбира «РЗА» серіктестігінде еңбек етеді, немерелер өсіп келеді. Мүмкін, көп адамдарға арман болған отбасы бақыты, деннің саулығы, бейнеттің зейнеті, Құдайдың берген ризық-несібесі, еңбектің жемісі дегеннің өзі осы шығар.
Ә.ӘЛКЕБАЙҰЛЫ.
Әйтеке би кенті.
