Шөл далада түйеге жүк артып, ұзақ сапарға шыққан бір кісі жол бойында «Су… су беріңдер…» деп ыңырсып жатқан жас жігітті көреді. Жолаушы түйесінен түсіп, торсығын алып оған су ішкізеді. Шөлін қандырған жігіт қулық жасап, әлгі кісіні итеріп құлатады да, түйесіне мініп алып, иен далаға қаша жөнеледі.
Түйенің иесі: «Сақ бол, бауырым! Бұл жағдайды ешкімге айтпа!» деп айғайлайды соңынан.
Жігіт ойланып қалады. «Не үшін олай деді екен? Үлкен кісі ғой, бекер айтпаған болар-ау?». Сөйтіп, әлгі кісінің сөзі жігітке маза бермейді. Әудем жер ұзаған соң түйенің басын кері бұрып, иесіне қайта оралады.
– Сен мені балағаттаудың орнына «ешкімге айтпа!» деп бірдеңені білдіргендей болдың ғой. Неге олай дедің? Біреуге айтсам не болады екен? – деп сұрайды әлгі кісіден.
– Егер біреуге айтсаң, – дейді жолаушы кісі, – бұдан былай ешкім де шөлдеген кісіге су бермейді. «Мені тонап кетсе қайтемін?» деген қорқыныш сезіммен айналып өтеді. Осылайша, сен талай жақсылықтың жолын бекітіп, жамандық пен өлімге жол ашасың.
Бұл сөздің мәнін ұққан жас жігіт жолаушыдан кешірім сұрап, түйесін қайтарады.
«Бірдеңеге себепші болу оны жасағанмен бірдей» деп бекер айтпаған ғой.
Әлеуметтік желіден алынды.
